Zendingsreis Sicilië met OM


Met OM naar Sicilië 2015

Na er een jaarlang naar toegeleefd te hebben was het dan eindelijk zo ver: Op 13 juli stapte ik samen met Merel, een ander Nederlands meisje die ik een week eerder had leren kennen en waarmee ik samen naar Sicilië ging, in het vliegtuig naar Rome. Wachtend op het vliegtuig dat een halfuur vertraging had kwamen we nog twee meiden, die ik eerder had leren kennen op de kennismakingsdag, tegen die ook naar de Transformconferentie gingen. Al kletsend was het halfuur zo voorbij en konden we het vliegtuig in. Na twee uur stuiterend op mijn vliegtuigstoel te hebben gezeten, wetend waar ik naar toe zou gaan, landde het vliegtuig eindelijk in Rome. En toen begon de uitdaging: zoek het Meetingpoint van Operatie Mobilisatie (OM). Na een tijd rond te hebben gedwaald op het vliegveld vonden we het Meetingpoint en reden we door het mooie Italië naar het hotel in Pomezia.

 

De conferentie was van maandag 13 juli tot vrijdag 17 juli en bestond uit: diensten in de ochtend en avond, met zang en verschillende sprekers, met daartussen seminars en workshops, tijd om je team te leren kennen (mensen van over de hele wereld), vrijetijd om mensen in te leren kennen en heerlijk eten. In deze vijf dagen bereidde je je samen met je groep voor op de outreach die ging volgen.

 

Op zaterdag 18 juli vloog ik ‘s avonds samen met vier anderen van Rome naar Palermo. Vliegen van Rome naar Palermo is opstijgen en weer landen, en na een uur vliegen zaten we in de taxi en reden we door de nauwe straten naar ons onderkomen voor de komende negen dagen: Een kerk in Palermo.

Daar aangekomen konden we gelijk aanschuiven aan een heerlijke maaltijd bij de rest van de groep die een vlucht eerder hadden dan ons. Na de maaltijd, die bereid was door de vrouw van de voorganger van de kerk, bespraken we met Sergio (de voorganger) wat de plannen waren voor het kinderprogramma in het kerkje in Capaci: ‘s Morgens met de kinderen een programma en ‘s middags een programma voor de kinderen en hun ouders.

 

Die maandag vertrokken we ‘s morgens naar Capaci om het kerkje te gaan versieren, het plein voor het kerkje op te ruimen en alles voor te bereiden om ‘s middags met het programma te kunnen starten. Onder het schoonmaken van het plein viel het ons op dat er geen kinderen aan het spelen waren. Toen zijn wat mensen uit de kerk in Palermo, die samen met ons het project deden, gaan rondvragen waar alle kinderen waren. Het bleek dat er vanuit de Katholieke kerk ook een project gaande was en dat de kinderen de hele dag in een waterpretpark waren en dat zij de rest van de week elke ochtend activiteiten hadden voor de kinderen. Onze plannen zijn toen gewijzigd en we deden het kinderwerk nu alleen maar in de middag. Voor de ochtenden moest nu iets nieuws verzonnen worden.

 

Er is besloten om in de ochtenden de buurt rondom de kerk in te gaan en met lokale mensen te gaan praten over wat zij van hun buurt vinden en wat voor veranderingen ze zouden willen zien. Hier zijn hele goede gespreken uit gekomen met mensen en hebben wij ook een stukje geloof mogen delen.

 

Van dinsdag- tot vrijdagmiddag hadden we van half vijf tot zeven uur een programma voor de kinderen dat bestond uit zingen en dansen, een Bijbelverhaal, een knutselwerkje en daarna sport en spel buiten op het plein, dat we elke morgen opnieuw schoon hebben gemaakt, voor het kerkje. Alle vier de dagen hadden we volle bak. Elke dag hadden we rond de twintig kinderen die samen met ons vier hele gezellige middagen hebben gehad, met elke middag als afsluiting spellen met waterballonnen. Vrijdag, de laatste dag van het programma, was net iets anders dan de andere dagen. Deze hele middag was “internationale middag”, waarop iedereen uit het team wat vertelde over het land waar hij woont. Er werd gedanst, lekker hapjes werden gegeten en er werd afscheid werd genomen van de kinderen.

Een mooie afsluiting van een gezellige week samen met de kinderen. Een vader van twee kinderen vertelde dat hij nog nooit zoveel jongens en meisjes van verschillende leeftijden samen had zien spelen op het plein.

 

Zaterdag hadden we een dag voor onszelf waarop we ’s morgens met het hele team door een winkelstraat in Palermo hebben geslenterd. ’s Middags gingen we als team samen met de mensen uit de kerk in Palermo die hebben mee gewerkt naar het strand. Na heerlijk te hebben gezwommen en mooie vissen te hebben gezien, hebben we geëvalueerd en teruggekeken naar de afgelopen week met de kinderen.

 

Als bedankje naar de gemeente, voor alle maaltijden die ze voor ons hebben bereid en het warme welkom, hadden we als groep een liedje ingestudeerd dat we zondagmorgen in de kerkdienst hebben gezongen. In de middag waren we uitgenodigd om naar een bijbelkamp te komen. Hier hebben we gezongen, gekletst en avondeten gegeten. Midden in de nacht kwamen we terug in de kerk in Palermo en moesten de koffers ingepakt worden omdat iedereen de volgende dag weer vertrok naar huis.

 

De autorit naar het vliegveld had van mij wel langer mogen duren want zin om naar huis te gaan had ik niet. Na een vermoeiende vlucht, door een kort nachtje, naar huis kwam ik terug in het koude en natte Nederland, terugkijkend op een geweldige twee weken in Rome en Sicilië.

 

Ik ben God dankbaar voor alles wat hij mij heeft geleerd in deze twee geweldige weken en voor wat ik samen met mijn groep heb mogen betekenen voor de twee kerken op Sicilië en de kinderen. Ik ben iedereen dankbaar die mij heeft gesponsord en iedereen die voor mij en mijn team heeft gebeden.

 

Wat heb ik een fantastische reis mogen hebben!

 

Nadia Visser